Courtwatch: let's make things clear

Scheiding (vervolg 3)	09-06-2010
Geschreven door: J.F. Delsman
Zo, daar ben ik weer. Valt het u ook niet op dat juist mensen die menen je op je verantwoordelijkheid te moeten wijzen omdat ze denken dat ze in de positie zijn om dat te doen zelf boter op hun hoofd hebben? De splinter en de balk dus. Ik verwijs hier naar het gegeven dat de juistheid van de informatie die je aan je advocaat verstrekt door hem gecontroleerd word op mogelijke onjuistheden maar vreemd genoeg staan ze zelf het ene verzonnen argument na de andere voor de rechter te vertellen, tot onwaarheden toe. Ok, we gaan verder met ons verhaal. Omdat mevrouw de scheiding had ingetrokken en als ik als nevenverzoek, indien zij dit zou doen, de aanvraag voor scheiding overnam, betaalde ik gewoon de voorlopige voorziening door. De beslissing van de rechtbank was dat er alleen sprake kon zijn van scheiding indien er een convenant zou komen. Dat is dus niet gelukt en zat ik nog met de te hoge betaling van de voorlopige voorziening. Hierop heb ik besloten de scheiding in te trekken zodat de voorlopige voorziening zou komen te vervallen - inmiddels betaalde ik deze al ruim een jaar. Achteraf realiseerde ik me dat de advocaat me had moeten adviseren om scheiding tussen tafel en bed aan te vragen - weer een min puntje toch? Aangezien het niveau van vertrouwen tussen mij en de advocaat op een dieptepunt was gekomen heb ik hem verzocht telefonisch te verifieeren of dit bij de rechtbank was binnengekomen. Dat bleek zo te zijn. Het is inmiddels eind maart 2009. Mevrouw zit echter ook niet stil en een nieuw proces is komende. Namelijk een verzoek tot levensonderhoud volgens BW1 artikel 84, terrecht natuurlijk. Ik maakte me er niet zo druk om, de advocaat zou dan gelijktijdig de scheiding tussen tafel en bed kunnen aanvragen als nevenverzoek toch? De cijfertjes zullen wel uitmaken waar mevrouw recht op heeft en daar heb ik geen moeite mee. De debiteuren afdeling van het advocaten kantoor wil inmiddels een duidelijke afspraak betreffende de betalingen en we zijn tot een akkoord gekomen. Zolang ik namelijk geen voorlopige voorziening hoef te betalen is er namelijk ruimte om aan de openstaande fakturen te voldoen en maandelijk is er een bedrag afgesproken. Het weekend voor het proces op een vrijdag wordt het verweer in elkaar gezet, op een drafje zo gezegd. Ik heb het gelezen en inwendig mijn voorhoofd gefronsd. Tenslotte is hij de deskundige toch? De uitspraak van de zitting zal u verbazen. Inmiddels zijn we 6 maanden verder en is het eind september. De debiteuren afdeling van het advocaten kantoor wil echter meer zekerheid en geld en instrueerd de advocaat te stoppen met zijn werk. Hij mag niets meer doen tenzij ik een verklaring onderteken dat mijn deel van de waarde van het huis als betaling beschikbaar is voor de openstaande rekening van het advocaten kantoor. Ik heb mijn advocaat gemeld dat ik niet in de positie ben om dit te kunnen doen omdat zolang wij nog in gemeenschap van goederen zijn getrouwd dit alleen mogelijk is indien mevrouw mede ondertekend. Ik heb mijn advocaat geinformeerd dat ik het onjuist achte dat gesteld werd dat ik niet betaalde en het verwijtbaar vond dat het advocatenkantoor hem verbood nog verder mijn zaak te verdedigen zolang de zekerheid van betaling er in hun opinie niet is en dat ik vond dat deze scenario opzettelijk was gecreeerd. Deze argumenten zijn blijkbaar geaccepteerd want het proces heeft plaatsgevonden met vertegenwoordiging van de advocaat. En dan het proces. Zoals gebruikelijk eerst de advocate van mevrouw. Het gebruikelijke stramien, aan mij deugde niets - betaalde niets of te weinig - had deze hele situatie opzettelijk gecreeerd, ach u herkend het allemaal vast wel toch? En na 20 minuten mocht mijn advocaat wat zeggen.... 'Eh... eh... Je graaft je in dergelijke situaties in....... eh...'. Zelf ook nog wat mogen zeggende, waarbij de advocate van mevrouw haar spullen pakte en tijdens het verlaten van de rechtzaal aan de rechter vroeg of hij de uitslag wilde bespoedigen - waarop deze antwoordde 'ja mevrouwtje, ik doe mijn best', verliet tevens ook mijn advocaat de rechtzaal. Ik heb eigenlijk niet begrepen of wat ik tegen de rechter heb gezegd nu binnen- of buiten de zitting viel... In ieder geval, de uitkomst is dat ik maandelijks zoveel van mijn inkomen af dien te staan aan mevrouw dat het bedrag van de beschikking niet eens voldaan kan worden omdat mij de 90% van het minimum bijstand gelaten dient te worden, waarbij het bedrag voor mevrouw als netto uitkering gesteld wordt en voor mij bruto... met terugwerkende kracht van 6 maanden. Hoe kan dit nu? (word vervolgd) J.F. Delsman