Courtwatch: let's make things clear

Wat een behoorlijk advocaat betaamt	06-09-2012
Geschreven door: T dijkema
Hoe advocaten en rechters onder één hoedje spelen. 28 Jaar ben ik gehuwd geweest met een advocaat. Hij had een eigen advocatenkantoor in Den Haag. Al die jaren heb ik meegewerkt. We kregen twee kinderen. Op een dag liep hij weg. De echtscheiding werd aangevraagd, want ik had het vermoeden dat hij zich had ingelaten met lieden waar ik liever verre van bleef. De eerste truc werd uitgespeeld tijdens de echtscheidingsprocedure. Nadat hij voorafgaande aan de echtscheiding alle procedures uit de kast had getrokken zoals herziening voorlopige voorzieningen en uitstel van de zaak omdat meneer geen financiële bescheiden wenste over te leggen, kwam hij op de proppen met een loondienstverband bij een Amsterdams advocatenkantoor. Hij was bezig met het afbouwen van zijn eigen kantoor en de inkomsten en uitgaven liepen tegen elkaar weg en dus kon hij geen alimentatie betalen. Hij werkte uiteraard voor een zeer laag loon en op basis daarvan werd de alimentatie vastgesteld. Na het uitspreken van de echtscheiding nam hij binnen een maand ontslag. Daarna begon de ellende. Hij stuurde zijn advocaat naar huis, weigerde mee te werken aan de boedelverdeling en schakelde een advocaat in van Banning Advocaten te Den Bosch. Vanaf dat moment is het een drama. Deze advocaat procedeert aan de lopende band en weigert mee te werken aan de afwikkeling van de boedelverdeling, hetgeen nu al zes jaar duurt. In de tussentijd werd tegen alles geprocedeerd wat los en vast zit. Tot de boedelverdeling behoort een auto. De auto is inmiddels al op de sloop beland. Toch wordt er al zes jaar geprocedeerd over deze auto. Wat is het geval. Dit verhaal lijkt inmiddels op een soap. Op de auto rustte toentertijd een lening, welke betaald werd door het advocatenkantoor en de auto stond op naam van de man. De rechter bepaalde dat hij de maandelijkse lasten moest blijven voldoen zolang de echtscheidingsperikelen voortduurden. Na het uitspreken van de echtscheiding zou via de boedelverdeling alles meteen geregeld moeten worden, zo stond dat in de echtscheidingsbeschikking, maar zo gaat dat kennelijk niet als je zelf advocaat bent. Dan gaan er heel veel deuren open die voor de gewone burger gesloten blijven en loopt men altijd drie stappen achter de feiten aan. Dan huur je gewoon een pitbull-collega in, die samen met de ex man slimme trucs bedenkt om het gezin, dat zonder inkomen rond moet zien te komen, zo veel mogelijk financieel onder uit te halen. Eerst werd er een schuld opgebouwd door de maandelijkse aflossing van de auto niet te betalen. Vervolgens krijgt de financieringsmaatschappij de opdracht de auto terug te halen, want die staat bij de ex-vrouw. Dat mislukte, want de ex-vrouw bleek niet thuis op de momenten dat het autobedrijf langs kwam de auto op te halen. De ex-vrouw, die nog niet in de gaten heeft, hoe haar ex-man zich qua karakter in negatieve zin heeft ontwikkeld, is te goeder trouw en laat haar advocaat een briefje sturen dat ze de auto overneemt inclusief de lening, want ze heeft die auto wel nodig. Dat moet dan maar, want de boedelverdeling werkt hij al helemaal niet aan mee en als advocaat weet hij heel handig hoe hij rekeningen onbetaald moet laten en die op naam van zijn ex-vrouw moet zetten. Tja, een advocaat moet je toch kunnen vertrouwen. De ex-man bedenkt een truc. Hij laat zich dagvaarden door financierder van de auto en vertelt doodleuk aan de rechter dat het allemaal de schuld van zijn ex-vrouw is. Zij zou de auto overnemen en doet dat niet, natuurlijk legt hij niet het briefje over waaruit nu juist blijkt dat zijn ex-vrouw dat wel aan hem heeft verzocht. Hij vraagt de rechterof hij haar in vrijwaring kan oproepen. De rechter stemt toe. Ondertussen treft de ex-man een schikking met de financierder van de auto, betaalt de achterstand en enkele maanden later gebruikt hij het vrijwaringsverzoek om zijn ex-vrouw persoonlijk te dagvaarden voor de volledige schuld, die hij nu aan haar als een volledige eigen schuld presenteert.De ex-man presenteert het als een persoonlijke schuld die de vrouw op hem heeft. Een staaltje oplichting uitgerekend van een advocaat. Dit betekent dat de ex-vrouw gedagvaard wordt voor een auto die niet eens op haar naam staat, want de boedel is niet verdeeld, meer nog de auto staat op naam van de ex-man en partijen zijn niet meer gehuwd. Echter, door de schuld met de financieringsmaatschappij af te wikkelen en dank zij het door de rechter verstrekte vrijwaringsverzoek kan hij de gehele schuld op zijn ex-vrouw afwentelen. Het kantongerecht heeft hier een fout gemaakt. Het kantongerecht had er op moeten letten dat de ex-man zijn ex-vrouw dagvaardde in de hoofprocedure tegen de financieringsmaatschappij. De vraag was immers wie de auto op zijn naam moest krijgen. De vrouw had dat keurig via de advocaat aangeboden, alleen de man had het niet gehonoreerd. In de hoofdprocedure was dat aan het licht gekomen. Hier is dolbewust de vrouw buiten beeld gehouden, om te voorkomen dat zij zou kunnen bewijzen dat het anders lag. De man mag het niet als een persoonlijke schuld opvoeren en heeft misbruik gemaakt van het vrijwaringsverzoek. Echter, de rechtszaken lopen gewoon door. Dat was de eerste truc. Enkele jaren voor het huwelijk zijn de ouders van de ex-vrouw overleden en dat leverde een bescheiden bedrag aan geld op bij de nalatenschap. Daar had de ex-man zijn zinnnen op gezet en de pitbull advocaat werd ingeschakeld om daar zijn diensten voor te verlenen. Tijdens het huwelijk had de man al geprocedeerd tegen de moeder van zijn ex-vrouw, want hij was het niet eens met de wijze waarop de nalatenschap verdeeld moest worden. Tijdens een alstoen gehouden comparitie van partijen had de rechter bepaald dat partijen er zelf uit moesten zien te komen en hield iedere verdere beslissing aan. In die periode verslechterde het huwelijk en besloot de ex-vrouw de zaak maar even te laten rusten, om te voorkomen dat haar ex-man de zaak nog verder op tilt zou jagen. Bovendien overleed ook moeder. Meteen na de scheiding wikkelde zij met haar broer met tussenkomst van een notaris de nalatenschap af en liet de lopende procedure intrekken.De man had met zijn gekrakeel en geprocedeer in de tussentijd bereikt dat moeder haar dochter had onterfd, voor zover mogelijk, er bestaat dan nog een wettelijk erfdeel. Er waren testamenten voorzien van een uitsluitingsclausule en na het opmaken van een akte van verdeling via een beedigd notaris was de zaak geregeld. Maar de ex-man had ook zijn zinnen op de erfenis gezet. Samen met de pitbull advocaat en zijn nieuwe Marokkaanse echtgenote, die kennelijk de sturende kracht op de achtergornd is, werd een plan bedacht. Via een procedure nihilstelling alimentatie werden de stukken gevorderd, want de vrouw had immers een nalatenschap binnengehaald, waardoor zij door de rechter verplicht werd volledig inzage te verstrekken in haar financiele gegevens. De man zelf legt nooit wat over, omdat volgens zijn zeggen advocaten niet verplicht zijn jaarstukken op te maken. De man verwachtte dat hij daarna geen alimentatie meer zou hoevente betalen. Helaas viel dat verkeerd uit, de alimentatieverplichting bleef in stand. Vervolgens werd er eindeloos gevist naar steeds meer documenten, want er was immers geprocedeerd en het testament van moeder moest zijn vernietigd. Dat wisten de beide heren advocaten zeker. In hun optiek bestaat het intrekken van lopende procedures niet. Nu was dat gemakkelijk te bewijzen. Ze konden immers zelf via het Centraal Testamenten Register controleren of er sprake was van rechtsgeldige testamenten. Maar dat deden de heren niet, want dan werd het bewijs geleverd en dat was nu juist niet de bedoeling. Er moest doorgetreiterd worden. Dan maar de akte van verdeling toegezonden. Dat viel natuurlijk helemaal verkeerd. Potverdorrie leverde dat mens daar het bewijs dat er inderdaad via de testamenten gedeeld was. Weer werd een truc bedacht. De pitbull advocaat die een paar dagen daarvoor de akte van verdeling via de advocaat van de ex-vrouw toegezonden had gekregen, schreef zijn collega terug dat hij een vaststellingsovereenkomst had ontvangen en dat hij daaruit bezwaarlijk iets anders kon lezen dan dat het testament van moeder vernietigd was, dan wel terzijde geschoven. Nu betreft dit correspondentie tussen twee advocaten. Er hoefde niet lang over nagedacht te worden dat deze brief met voorbedachte rade is geschreven. Er wordt met stelligheid door een advocaat gesproken over het hebben ontvangen van een vaststellingsovereenkomst, terwijl dit niet het geval is. Deze brief gaat een eigen leven leiden en daarmee gaan ze een rookgordijn opwerpen. Er is derhalve onmiddellij keen klacht bij de deken ingediend, met ondermeer bijgevoegd de brief van de eigen advocaat waaruit blijkt dat er een akte van verdeling is opgestuurd. Volgens de pitbull kan er ook alleen maar sprake zijn van een vaststellingsovereenkomst, want het testament van moeder was immers vernietigd. De dochter was onterfd, dus ze moet wel geprocedeerd hebben. Dus kon er alleen maar sprake zijn van vaststellingsovereenkomst en dan geldt de uitsluitingsclausule niet, mevrouw kom op met dat geld, want het wordt gevorderd.De betreffende advocaat die dit geintje flikt is gepromoveerd in het verrekenbeding en gebruikt zijn expertise kennelijk om anderen hun kostbare geld af te pikken meer nog hen op te lichten met misbruik van zijn ambt en juridische procedures. Dit zijn dus van die confraterenele trucs die succesvol zijn omdat men zijn ambt kan misbruiken om vertrouwen te wekken. Maar we zijn er nog niet, want natuurlijk wil de ex geen alimentatie betalen en wat er daarna verder gebeurt, daar lusten de honden geen brood van. Aanvankelijk werd er een procedure opgestart met betrekking tot nihilstelling alimentatie bij de rechtbank Den Haag. Kort voor het hoger beroep werd een vermeerdering van eis ingediend. Deze bestond louter uit smaad en laster. Er zou sprake zijn een kwetsende en grievende hetze, reputatieschade van de man tot gevolg hebbende. Echter, als men op www.rechtspraak.nl kijkt bloeide de praktijk van de man als nooit te voren. Inmiddels zijn er 901 hits op te vinden van meestal cassatiezaken. Het Gerechtshof deed niets met de beschuldigingen, mede omdat er geen bewijzen waren overgelegd en in de echtscheidingsbeschikking was daar al een paragraaf over opgenomen. Het was het stokpaardje van de beide advocaten geworden. De ex-man ging in cassatie, zijn core-business, spuide een grote hoeveelheid smaad en laster over zijn ex vrouw uit. Zo zou zij een brief naar de Hoge Raad der Nederlanden hebben gezonden en zij had hem daarmee grote schade berokkend. Zelfs de Telegraaf werd ingeschakeld en de ex-vrouw kreeg de krant op haar dak gestuurd.Jarenlang was zij er al van beschuldigd in het openbaar een kwetsende en grievende hetze tegen de man te voeren en nog nooit hadden de media er aandacht aan besteed. Dan maar zelf de touwtjes in handen nemen en de krant er op af sturen met de boodschap dat de ex vrouw een heks is die de man zwartmaakt. Met die opdracht moest de vrouw wel kapot te krijgen zijn en kan de man de vermoorde onschuld spelen die toch zo door zijn ex vrouw wordt bezoedeld. Speciale aandacht kreeg een brief die door de voruw aan de Hoge Raad zoou zijn gestuurd, daar moest men zich op focussen. In alle rechtszaken wordt die brief weer te berde gebracht. Helaas mislukte de opzet. Wat is het geval. De man wil niet meewerken aan de boedelverdeling, brieven worden teruggestuurd. Als de ex-vrouw belde presteerde zelfs de secretaresse het om haar de huid vol te schelden en verbond niet door en e-mails werden onderschept door de nieuwe partner, die er niet voor terugdeinsde haar kaarten te sturen met de woorden “Arbeit macht Frei” en we zullen lieden die erger zijn dan de nazihunters van Wiesenthal op je afsturen. We zullen jullie verassen. Wat was er met die brief aan de Hoge Raad, waar de Telegraaf haar licht over moest laten schijnen. UIteindelijk gebeurde dit niet, omdat er met de brief niets mis is. De brief was in 2008 gericht aan de man en gezonden aan het postvakje dat de ex-man heeft bij de Hoge Raad der Nederlanden. De enige plek waar hij alleen naar toegaat om zijn post te halen en te brengen. Boven de brief stond persoonlijk en vertrouwelijk en gericht aan de ex-man. De bodes krijgen de post binnen en verdelen deze ondermeer over de postvakjes. Maar uiteraard wekte de ex-man de schijn dat de brief aan de President van de Hoge Raad was gezonden en dat de President deze persoonlijke en vertrouwelijke brief had opengemaakt en gelezen en de inhoud binnen de gehele haagse balie had rondgebazuind. Dat is natuurlijk niet zo. Nu is de inhoud van de brief bijzonder netjes en schetst alleen de gebeurtenissen tot dan toe. Dus wat de ex-vrouw betreft kan deze het daglicht wel verdragen. Het briefgeheim staat in de grondwet beschreven, maar een eindeloze stroom rechtszaken zijn er vervolgens aan opgehangen. Uiteindelijk verloor de man de procedures tot en met het cassatieberoep. Hiermee werd de beschikking van het Gerechtshof Den Haag onherroepelijk en kon er niet meer geprocedeerd worden over smaad en laster, inverdiencapaciteit, de erfenis. Of toch wel! Gaan er voor advocaten toch weer meer deuren open dan voor de gewone burger. Onherroepelijke beschikking, me hoela daar houd ik me niet aan dacht de ex-man. Dat is voor dummies maar niet voor mij. Ik begin gewoon weer opnieuw met hetzelfde en die rechter, die kopen we wel om. De beide advocaten besloten dat er nu voor de rechtbank Utrecht geprocedeerd moest worden, gewoon een andere rechtbank, waar de rechters niet op de hoogte waren dat hun haagse collegae geklaagd hadden. Daar kan je gewoon weer opnieuw beginnen over hetzelfde, namelijk smaad en laster. Intussen hadden ze ontdekt dat de ex-vrouw secretaris was van een politieke partij. Nu zijn dat soort functies altijd onbezoldigd, maar dat hoeft de rechtbank zo niet verteld te worden.In de dagvaarding nihilstelling alimentatie, tweede ronde, stond dan ook dat de vrouw een bezoldigde functie had en de man belazerd had door dit niet te melden. Uiteraard ontbrak feitenmateriaal. Nu dacht de vrouw dat de rechter het zou wegstrepen, want de vrouw had een brief van de politieke partij overgelegd waarin de onbezoldigdheid van de functie bleek. Maar nee, de rechter gaf er een dusdanige fraaie draai aan dat de procedure niet niet-ontvankelijk behoefde te worden verklaard. Mevrouw deed vrijwilligerswerk en dat was verwijtbaar, want iemand die vrijwilligerswerk doet kan ook betaald werd doen. Een slimme opmerking voor een rechter, die een 60-jarige ex-vrouw tegenover zich had, die al lang had gemerkt niet meer als secretaresse aan de slag te komen, zeker niet in deze crisistijd en hoopte bij te blijven door wat vrijwilligerswerk. Dat staat altijd beter dan niets doen, maar dat kan je dus ook de kop kosten. Ondertussen werd er doorgegaan op de smaad en laster. Een uur lang werd er beschuldigd, gelukkig vastgelegd in een pleitnota. Moet ze dat niet wegstrepen vroeg ik nog aan mijn advocaat. Dat is toch al in een onherroepelijk geworden beschikking neergelegd. Tja, kennelijk denkt de rechter er anders over. Maar we hebben toch het ne bis in idembeginsel. Dwz dat iemand niet twee keer berecht kan worden voor hetzelfde. Nu ben ik in de eerste procedure vrijgesproken en in de tweede procedure veroordeeld. Nou ja veroordeeld, ik ben de helft van mijn recht op alimentatie kwijtgeraakt en dat is toch een vrij forse straf in zo\\\'n civiele procedure. Ik heb de man niets misdaan. Ik word alleen maar aangevallen. Ja, ik denk dat we in een situatie zitten dat deze rechter daar niets van gelooft. Maar hij legt geen bewijzen over. De rechter is niet in ons geinteresseerd constateerden wij al tijdens de zitting. Op een gegeven moment blèrt mijn ex dat zijn ex-vrouw zich ook al bediende van smaad en laster toen hij de alimentatie nog wel betaalde en dat in de periode voorafgaande aan de onherroepelijk geworden beschikking van het hof Den Haag in de periode 2006-2009. Nu zal ze hem wel terrechtwijzen, dacht ik nog, want over die periode mag niet meer geoordeeld worden, dat is al gebeurd, doch ik kwam bedrogen uit. Wat, gilde de rechter, dat vind ik schandalig, dat is verwijtbaar. U wordt met terugwerkende kracht voor 50 % gekort op uw alimentatie. Maar, probeerde ik nog, dat is de periode die ligt voorafgaande aan de onherroepelijk geworden beschikking, dat ging over precies hetzelfde waar het nu over gaat en daar was juist een vermeerdering van eis ingediend die al ging over smaad en laster. Dit kan toch niet. Je kan toch niet onherroepelijk vrijgesproken worden en een paar later weer veroordeeld voor hetzelfde. En welke bewijzen hebt u hier eigenlijk van. De zaak is niet heropend. Het is gewoon een nieuwe procedure over precies hetzelfde. U kunt toch niet over een onherroepelijke beschikking heen walsen. De rechter eindigde met te stellen dat ze de laatste opmerkingen niet meer mee nam in haar overwegingen. Eén ding weet ik heel zeker. Uit de lichaamstaal en uit de beschikking kan ik niet anders dan concluderen dat hier sprake is geweest van samenspanning. De pitbull advocaat van mijn ex is namelijk zelf rechter bij het Gerechtshof en klust af en toe nog bij als advocaat. Die kennen elkaar natuurlijk en hebben wat geregeld. En ik kreeg daarvoor nog meer bewijzen. Mijn zoon was achttien jaar geworden en zijn vader, dezelfde dus als de ex-man had bedacht dat de zoon zich schuldig maakte aan smaad en laster en met terugwerkende kracht moest de alimentatie op nihil werden gesteld. Nu dachten we dat dezelfde rechter dat nooit zou honoreren. Kom nou, de vader was zorgplichtig jegens zijn zoon. Maar de rechter, die in het dagelijks leven kinderrechter is, had kennelijk last van enige beroepsdeformatie en zag hem als de zoveelste delinquent die maar eens flink aangepakt moest worden. De zoon kreeg te horen dat hij weliswaar zich niet zo schandalig had gedragen dat hij zijn recht op alimentatie kwijtraakte, maar hij moest wel verstandiger worden en de alimentatie werd wel met terugwerkende kracht tot het moment dat hij achttien jaar werd flink gekortwiekt met 60 %. Maar ja, we weten inmiddels dat rechters nooit zelf hun vonnissen schrijven. Dat doen mbo-ers, griffiemedewerkers of hbo-stagiaires, dus als u met mij vindt dat de kwaliteit van de rechtspleging schandalig slecht is, dan is daar een deel van de oorzaak in gelegen. Maar deze rechter heeft er zelf de hand in gehad In dit geval hebben we trouwen een unieke zaak. Het is namelijk nog nooit gebeurd dat een jongmeerderjarige zijn alimentatie met terugwerkende kracht wordt afgepakt, zeker als in de overwegingen geen sprake is van verwijtbaar gedrag. Alimentatie wordt geacht per maand te worden betaald en ook per maand te worden geconsumeerd. Het heet niet voor niets levensonderhoud en deze behoefte kan niet met terugwerkende kracht worden teruggepakt, zeker niet over anderhalf jaar zoals hier is gebeurd. Maar goed, de vader heeft de deurwaarder op zijn zoon afgestuurd. Dat wordt dus hoger beroep, want de zoon heeft net zijn eindexamen gehaald en heeft meer geld nodig, want hij gaat studeren. Ja, rechten. Nu twijfelt de ex-vrouw er niet aan dat hier de zaken niet goed zijn gelopen, om het maar eens mild uit te drukken. Zij schreef dan ook de afdeling communicatie van de rechtbank Utrecht aan hoe zij een klacht moest indienen. Er kwam per e-mail een antwoord terug. De ex-vrouw viel echter zowat van haar stoel, toen er enkele dagen later een papieren brief op de deurmat viel van de President van de rechtbank Utrecht persoonlijk. Ze hadden kennelijk het dossier gelicht, want in de e-mail hadden geen adresgegevens vermeld gestaan. Er stond vermeld dat de ex-vrouw een klacht had ingediend doch dat deze kennelijk niet ontvankelijk was en dat zij het recht hhad in beroep te gaan. Was de rechter niet een beetje voorbarig met zijn bericht. Er was nog niet eens een klacht ingediend. Vervolgens is de klacht alsnogingediend en is gemeld dat er nog geen klacht was ingediend en dat uit de bijgevoegde klachtprocedure op te maken viel dat zo dit al werd gemeend zij zich dan toch zeker niet aan de geldende procedure had gehouden, waarbij het tevens opviel dat ook de rechtbank Utrecht de geldende procedure niet in acht had genomen. Er werd alsnog een klacht ingediend en binnen een week lag er een tweede brief van de President van de Rechtbank, waarin de klacht wederom als kennelijk niet-ontvankelijk werd geoordeeld.Kennelijk kreeg men het bij de rechtbank Utrecht toch een beetje benauwd. Was dit het? Nee, de soap kent nog meer afleveringen. Zo zou de deken op een gegeven moment bemiddelen, want in Den Haag hadden een aantal rechters aan de bel getrokken dat de ex-man te vaak procedeerde en niet oplossingsgericht was en kennelijk bezeten was van het procederen. Hoe zou de rechter dat oplossen. Welnu, die had een collega advocate, die net als de pitbull bij het zelfde gerechtshof als raadsheer werkte, bereid gevonden een bindend advies af te geven. Een beetje vreemd, als bedacht wordt dat er op dat moment als een onherroepelijk beschikking ligt. Maar die kon wel vervallen volgens het stel. Uiteraard ben ik er niet mee akkoord gegaan. De missie was dus mislukt. Enkele maanden later kwam er een dreigbrief van de pitbull. Afzien van de rechten op alimentatie of anders wordt er opnieuw geprocedeerd want ze hadden nieuwe feiten, die een rechtszaak rechtvaardigden. Dat betreft de procedure in Utrecht en de onbezoldigde functie. Dat vertelden ze er natuurlijk niet bij, want ze wisten maar al te goed dat politieke partijen hun lokale bestuurders niet betalen. Het verhaal kreeg plotsklaps een dramatische wending. De ex-man werd vrij recentelijk van het tableau geschrapt. Hij zou er een gebrekkige kantoororganisatie op na houden. Een aangestelde toezichthouder concludeerde dat er tuchtrechtelijk nogal wat mis was en er was geen houden meer aan. Er blijken de afgelopen jaren zo\\\'n vijftig klachten bij de orde van advocaten te zijn binnengekomen. Wel vreemd, de man is 33 jaar advocaat en uitgerekend vanaf het moment dat hij met zijn nieuwe partner het kantoor gaat besturen, gaat het mis. Het was al opgevallen dat de schulden op zijn naam blijven staan en de inkomsten werden weggesluisd, inclusief de derdengelden. Forse belastingschuld en geen inschrijving bij de burgerlijke stand en dan ook nog advocaat. De ex-vrouw gelooft niet dat de ex-man opeens een slechte advocaat is geworden, maar dat hij waarschijnlijk slachtoffer is geworden van lieden die hem zijn inkomen hebben afgepakt. Er is meer en anders aan de hand. Helaas heeft de orde daar te weinig belangstelling voor gehad, zodat ook heel veel clienten onnodig het slachtoffer zijn geworden. Voor de exvrouw en de zoon gaat het nog wel even door. Zij zijn, zonder er in betrokken te zijn geweest, inmiddels aangeklaagd als zijnde verantwoordelijk voor de schrapping. Gelukkig zeggen de vijf tuchtrechtzaken die tot de schrapping hebben geleid iets anders en hebben betrekking op clienten en dus op het voormalig gezin. Was dat misschien de reden dat de Utrechtse rechter zo’n raar vonnis uitsprak, dat het gedrag getuigde van smaad en laster voorafgaande aan de onherroepelijke beschikking van het Gerechtshof Den Haag. Die beschikking moest waarschijnlijk van tafel geveegd om de weg vrij te maken om het voormalig gezin alsnog te beschuldigen van smaad en laster en daarmee de weg vrij te maken voor schadeclaims. Wij zijn slachtoffer van lieden die continu op zoek zijn naar geld en het maakt niet uit op welke wijze het vergaard wordt.